کاندوم میتواند خطر ابتلا به زگیل تناسلی را کم کند اما جلوی آن را بهطور کامل نمیگیرد. خیلیها تصور میکنند کاندوم صددرصد از انتقال ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) محافظت میکند؛ درحالیکه مطالعات معتبر نشان دادهاند استفادۀ منظم و درست از کاندوم فقط ریسک را پایین میآورد، نه اینکه آن را به صفر برساند.
اچپیوی یک ویروس DNAدار است که سلولهای سطحی پوست و مخاط ناحیۀ تناسلی را آلوده میکند. ذرات ویروس در لایههای بیرونی پوست وجود دارند و از طریق تماس مستقیم پوست با پوست یا پوست با مخاط منتقل میشوند.
حتی خراشهای میکروسکوپی یا ترکهای ظریف سطح پوست میتوانند راه ورود ویروس به لایههای زیرین را باز کنند. به همین دلیل، بخشهایی از ناحیۀ تناسلی که کاندوم آنها را نمیپوشاند (مثل کشالۀ ران، کیسۀ بیضه، پوست اطراف واژن و مقعد) همچنان میتوانند در معرض تماس و انتقال باشند. این موضوع علت اصلی ناکافی بودن کاندوم برای محافظت کامل است.
با وجود این محدودیت، استفادۀ مداوم و صحیح از کاندوم همچنان توصیه میشود، زیرا به چند دلیل علمی میتواند خطر انتقال را کاهش دهد:
- جلوگیری از تماس مستقیم پوست آلوده با ناحیۀ تناسلی، دهان یا مقعد شریک جنسی؛
- جلوگیری از انتقال ترشحات بدن مانند مایع منی یا ترشحات واژن که ممکن است حاوی ویروس باشند؛
- کاهش اصطکاک و در نتیجه جلوگیری از ایجاد خراشهای ریز در پوست که میتوانند راه ورود ویروس باشند؛
- کاهش مقدار ویروسی که ممکن است منتقل شود(حتی در صورت تماس جزئی).
در نهایت، برای کاهش بیشتر خطر انتقال ترکیب چند روش پیشگیرانه توصیه میشود:
- استفادۀ منظم از کاندوم، پرهیز از رابطه در زمان وجود ضایعۀ فعال، و دریافت واکسن HPV پیش از شروع فعالیت جنسی.
در صورت تماس مشکوک یا نگرانی از ابتلا، مشاوره با پزشک متخصص بهترین اقدام است.
متخصص اورولوژی
مطب مجهز و به روز
درمان با لیزر و کرایو
23 سال سابقه درمانی
