در بیشتر مردان مبتلا به بزرگی پروستات، درمان دارویی یا تغییر سبک زندگی برای کنترل علائم، کافی است و همۀ بیماران به جراحی نیاز پیدا نمیکنند. عمل جراحی زمانی مطرح میشود که بزرگی پروستات جریان طبیعی ادرار را مختل کند یا خطر آسیب به کلیهها و مثانه را به وجود آورد.
عمل جراحی پروستات، زمانی ضروری میشود که بزرگی غدۀ پروستات باعث مشکلات جدی در سیستم ادراری یا کلیهها شود یا در برابر درمانهای دیگر مقاوم باشد. در ادامۀ به چند مورد از مشکلات جدی سیستم ادراری که ناشی از بزرگی غدۀ پروستات هستند، اشاره میکنیم:
- احتباس ادرار حاد و مکرر: وقتی دراثر فشار ناشی از بزرگی پروستات، مجرای ادرار بسته میشود و بیمار بهطور ناگهانی قادر به ادرار کردن نیست و این حالت تکرار میشود.
- عفونتهای مکرر دستگاه ادراری: بزرگی غدۀ پروستات، میتواند باعث باقی ماندن ادرار در مثانه و ایجاد عفونتهای مکرر شود.
- سنگ مثانه: تجمع ادرار باقیمانده در مثانه میتواند با گذشت زمان باعث رسوب موارد معدنی و تشکیل سنگ مثانه شود و سیستم ادراری را با مشکل روبرو کند.
- آسیب به کلیهها: در موارد شدید، فشار ناشی از احتباس ادرار میتواند به باعث ورم کلیه (هیدرونفروز) شود، به کلیهها آسیب برساند و منجر به نارسایی کلیه شود.
- خون در ادرار: اگر خون در ادرار (هماچوری) قابل مشاهده بود، با دارو مدیریت نشد و دلایل دیگر رد شدند ممکن است عمل جراحی لازم باشد.
اگر علائم ادراری شدیدتر شد، پس از تخلیه، احساس باقیماندن ادرار را داشتید یا با مشکلاتی مثل عفونتهای ادراری مواجه شدید، لازم است به متخصص اورولوژی مراجعه کنید.
نوع جراحی بر اساس شرایط شخصی شما انتخاب میشود و ممکن است اورولوژیست تراش پروستات از راه مجرا (TURP) یا عمل باز (پروستاتکومی) را پیشنهاد کند.
