درمان زگیل تناسلی با پلاسما؛ نتیجه، عوارض و هزینه

درمان زگیل تناسلی با پلاسما؛ اثربخشی، عوارض و هزینه

درمان زگیل تناسلی با پلاسما روشی برای تخریب ضایعات با استفاده از انرژی پلاسما است.

برخی مطالعات نشان داده‌اند که این روش می‌تواند زگیل‌های تناسلی و مقعدی را از بین ببرد؛ اما شواهد علمی کافی برای اثبات اثربخشی و ایمنی آن در مقایسه با درمان‌های استاندارد وجود ندارد.

اگر قصد دارید زگیل تناسلی را با پلاسما درمان کنید، بهتر است ابتدا با نتایج واقعی این روش آشنا شوید.

در ادامه، نحوۀ انجام پلاسماتراپی، میزان اثربخشی، احتمال عود، عوارض، مراقبت‌های پس از درمان، هزینه و تفاوت آن با روش‌های شناخته‌شده‌ای مانند لیزر و کرایوتراپی را بررسی می‌کنیم.

درمان زگیل تناسلی با پلاسما چقدر مؤثر است؟

پلاسماتراپی می‌تواند با تخریب موضعی بافت، زگیل‌های قابل مشاهده را از بین ببرد. در مطالعات محدودی که روی زگیل‌های تناسلی و مقعدی انجام شده‌اند، استفاده از پلاسما برای برداشتن ضایعات نتایج مثبتی داشته است.

بااین‌حال، شواهد علمی کافی برای تعیین میزان موفقیت و احتمال عود پلاسماتراپی و مقایسۀ آن با درمان‌های استاندارد  وجود ندارد. 

از سوی دیگر، مانند سایر روش‌های درمان زگیل تناسلی، پلاسما بافت زگیل را هدف قرار می‌دهد، نه ویروس HPV را.  به‌همین‌دلیل برداشته‌شدن زگیل به معنی حذف کامل عفونت نیست و احتمال بازگشت ضایعات وجود دارد.

پلاسما چیست و چگونه زگیل را از بین می‌برد؟

پلاسما حالتی از ماده است که در آن گاز با دریافت انرژی بالا یونیزه می‌شود. در روش‌های درمانی مبتنی بر پلاسما، ممکن است از گازهایی مانند آرگون یا نیتروژن استفاده شود.

انرژی پلاسما می‌تواند با ایجاد اثر موضعی بر بافت زگیل، باعث تبخیر ضایعه شود. هدف این است که زگیل برداشته شود و آسیب غیرضروری به پوست سالم اطراف به حداقل برسد.

چه کسانی قبل از پلاسماتراپی به بررسی بیشتری نیاز دارند؟

ارزیابی دقیق‌تر به‌ویژه در شرایط زیر اهمیت دارد. چون ممکن است پلاسماتراپی برای این افراد انتخاب مناسبی نباشد یا پیش از تخریب زگیل، اقدامات تشخیصی دیگری لازم باشد.

• ضایعات مشکوک: تغییر رنگ، زخم، خونریزی یا ظاهر غیرمعمول؛

• زگیل‌های متعدد یا گسترده: تعداد زیاد ضایعات یا درگیری بخش وسیعی از پوست؛

• محل‌های حساس: زگیل‌های داخل مجرای ادرار، واژن، دهانۀ رحم یا کانال مقعد؛

• بارداری: به دلیل افت ایمنی در زنان باردار و مقاومت زگیل‌ها؛

• ضعف سیستم ایمنی: احتمال پاسخ متفاوت به درمان و بازگشت ضایعات؛

• درمان ناموفق قبلی: باقی‌ماندن یا افزایش زگیل‌ها با وجود درمان.

در این شرایط، ممکن است پزشک روش دیگری را ترجیح دهد یا پیش از درمان، بررسی‌های بیشتری مانند نمونه‌برداری از ضایعات مشکوک را پیشنهاد کند.

مراحل انجام پلاسماتراپی زگیل تناسلی

روند کلی پلاسماتراپی شامل مراحل زیر است:

1. معاینه و ارزیابی: پزشک محل، تعداد و اندازۀ زگیل‌ها را بررسی می‌کند و مناسب‌بودن روش را ارزیابی می‌کند.

2. آماده‌سازی ناحیه: محل درمان آماده می‌شود و در صورت نیاز، از بی‌حسی مناسب استفاده می‌شود.

3. تخریب زگیل‌ها: انرژی پلاسما برای تخریب موضعی بافت ضایعات به کار می‌رود.

4. بررسی ناحیه: پزشک وضعیت محل درمان را بررسی و دستورالعمل مراقبت از پوست را توضیح می‌دهد.

مراقبت‌های بعد از پلاسما زگیل تناسلی

مراقبت مناسب از محل درمان به ترمیم پوست کمک می‌کند و می‌تواند احتمال تحریک و آسیب ثانویه را کاهش دهد.  

۱. مراقبت از پوست تا زمان بهبود

پس از پلاسماتراپی نکات زیر را رعایت کنید:

• ناحیۀ درمان را طبق دستور پزشک تمیز و خشک نگه دارید؛

• از کندن پوسته‌ها یا دست‌کاری زخم خودداری کنید؛

• لباس‌هایی بپوشید که اصطکاک کمتری با محل درمان دارند؛

• بدون تجویز پزشک از مواد ضدعفونی‌کنندۀ قوی یا داروهای موضعی استفاده نکنید؛

• اگر درد، قرمزی یا تورم به‌جای کاهش، بیشتر شد، با پزشک تماس بگیرید.

۲. پرهیز از رابطۀ جنسی

بهتر است تا ترمیم کامل پوست، از رابطۀ جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی خودداری کنید. 

تماس و اصطکاک با پوست آسیب‌دیده می‌تواند باعث درد، تحریک و اختلال در روند ترمیم و حتی انتقال بیماری شود. زمان مناسب بازگشت به رابطۀ جنسی به محل، وسعت درمان و وضعیت بهبود پوست بستگی دارد.

ترمیم پوست بعد از پلاسماتراپی چقدر طول می‌کشد؟

برای ترمیم پوست پس از پلاسماتراپی زگیل تناسلی، حدود ۲ تا ۴ هفته زمان لازم است. زمان کافی برای ترمیم پوست در هر فرد متفاوت است و به عمق آسیب بافتی، اندازه و محل ضایعات بستگی دارد. 

عوارض پلاسماتراپی زگیل تناسلی چیست؟

پلاسماتراپی به دلیل تخریب بافت زگیل ممکن است با التهاب، درد یا آسیب موضعی پوست همراه باشد.

ناراحتی‌های احتمالی عبارت‌اند از:

• درد و سوزش: ناراحتی موضعی هنگام اقدام یا پس از آن؛

• قرمزی و التهاب: واکنش پوست به تخریب بافت؛

• زخم سطحی: ایجاد ناحیه‌ای که برای ترمیم به مراقبت نیاز دارد؛

• حساسیت پوست: ناراحتی هنگام تماس لباس یا اصطکاک؛

• خونریزی یا ترشح: ممکن است در صورت آسیب بافتی یا اختلال در روند ترمیم ایجاد شود.

آیا پلاسماتراپی جای زخم یا لک باقی می‌گذارد؟

در درمان‌های تخریبی زگیل تناسلی، احتمال تغییر رنگ پوست یا ایجاد اسکار وجود دارد.

عمق تخریب بافت، محل زگیل، وسعت ناحیۀ درمان و روند ترمیم پوست می‌توانند بر احتمال باقی‌ماندن آثار پوستی تأثیر بگذارند.

آیا زگیل تناسلی بعد از پلاسماتراپی برمی‌گردد؟

بله. حتی پس از برداشتن کامل زگیل‌های قابل مشاهده، احتمال بازگشت ضایعات وجود دارد.

در یک مطالعۀ بالینی منتشرشده در سال ۲۰۰۵ روی ۵۴ بیمار دارای ضایعات گستردۀ تناسلی و مقعدی، از پلاسمای آرگون برای برداشتن زگیل‌‌های تناسلی استفاده شد.

پس از یک نوبت درمان، حدود ۶۶ درصد بیماران طی چهار ماه پیگیری بدون ضایعه باقی ماندند. در سایر بیماران، زگیل‌ها دوباره ظاهر شدند و درمان بیشتری لازم بود.

علت این است که درمان‌های تخریبی، بافت زگیل را از بین می‌برند؛ اما لزوماً ویروس HPV را از تمام سلول‌های آلوده حذف نمی‌کنند. به همین دلیل، ممکن است ضایعات جدیدی در همان ناحیه یا بخش‌های دیگر ظاهر شوند.

این مسئله مختص پلاسماتراپی نیست و پس از لیزر، کرایوتراپی و الکتروسرجری نیز ممکن است اتفاق بیفتد.

پلاسماتراپی چه تفاوتی با لیزر، کرایوتراپی و الکتروسرجری دارد؟

مهم‌ترین تفاوت پلاسماتراپی با این سه روش، میزان پشتوانۀ علمی و جایگاه آن‌ها در راهنماهای معتبر درمان زگیل تناسلی است.

لیزر، کرایوتراپی و جراحی از درمان‌های شناخته‌شده‌ای هستند که اثربخشی، عوارض و محدودیت‌های آن‌ها در مطالعات بالینی بیشتری بررسی شده است.

راهنمای درمان زگیل تناسلی مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحدۀ آمریکا (CDC) هر سه روش بالا را در میان درمان‌های توصیه‌شده زگیل تناسلی قرار داده‌ است. درحالی‌که پلاسماتراپی، جایگاهی در فهرست درمان‌های استاندارد آن‌ها ندارد.

در جدول زیر نحوۀ عملکرد هرکدام از این روش‌ها را می‌بینید. 

بنابراین، از نظر اعتبار شواهد علمی، لیزر، کرایوتراپی و الکتروسرجری در حال حاضر گزینه‌های قابل‌اتکاتری نسبت به پلاسماتراپی هستند. 

البته این موضوع به معنی برتری قطعی یک روش برای تمام بیماران نیست. انتخاب نهایی باید با توجه به محل، تعداد و اندازۀ زگیل‌ها، شرایط بیمار و مزایا و محدودیت‌های هر گزینه انجام شود.

هزینه پلاسما زگیل تناسلی چقدر است؟

هزینۀ پلاسماتراپی زگیل تناسلی ثابت نیست و ممکن است از بیماری به بیمار دیگر متفاوت باشد.

عوامل اصلی مؤثر بر هزینه عبارت‌اند از:

• تعداد زگیل‌ها: افزایش تعداد ضایعات ممکن است وسعت اقدام و هزینه را بیشتر کند.

• اندازۀ زگیل‌ها: ضایعات بزرگ‌تر ممکن است به اقدام گسترده‌تری نیاز داشته باشند.

• تعداد جلسات: نیاز به درمان تکمیلی می‌تواند هزینۀ مجموع درمان را افزایش دهد.

• خدمات همراه: معاینه، بررسی‌های تشخیصی یا پیگیری ممکن است هزینه جداگانه داشته باشند.

هزینۀ درمان زگیل تناسلی در مطب دکتر قاضی

در مطب دکتر قاضی هزینۀ جراحی سرپایی و هرجلسه لیزردرمانی یا کرایوتراپی ۸۰۰.۰۰۰ تومان است. در این مرکز، اغلب یک جلسه برای پاک‌سازی کامل زگیل‌‌های تناسلی کافی است. 

در مواردی که زگیل‌ها گسترده باشند و نواحی متعددی را آلوده کرده باشند، به بیهوشی عمومی و آماده کردن اتاق عمل نیاز است و هزینۀ درمان بالاتر خواهد بود. 

در‌صورتی که پس از پایان درمان، تا دو هفته زگیل‌ها از بین نرفتند، یک جلسه تکمیلی رایگان به شما ارائه خواهد شد.

چه زمانی برای بررسی و درمان زگیل تناسلی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر برجستگی یا ضایعۀ جدیدی در ناحیۀ تناسلی مشاهده کرده‌اید، بهتر است پیش از استفاده از هر روش تخریبی، مشخص شود که ضایعه واقعاً زگیل تناسلی است یا علت دیگری دارد.

مراجعه به پزشک به‌ویژه در شرایط زیر اهمیت دارد:

• زگیل‌ها در حال افزایش تعداد یا اندازه هستند؛

• ضایعه ظاهر غیرمعمول، تغییر رنگ یا خونریزی دارد؛

• زگیل‌ها پس از درمان قبلی دوباره ظاهر شده‌اند؛

• باردار هستید یا قصد بارداری دارید و ضایعاتی در ناحیۀ تناسلی شما ایجاد شده؛

• ضایعات در محل‌های حساس یا داخل مجاری قرار دارند؛

• رابطۀ جنسی پرخطر داشته‌اید؛

• پس از درمان، زخم ترمیم نمی‌شود یا علائم التهاب افزایش یافته است؛

• درباره انتخاب پلاسماتراپی یا روش‌های استاندارد تردید دارید.

 دقت کنید که زگیل تناسلی ممکن است در نواحی داخلی ایجاد شد و در دیدرس شما قرار نگیرد. همچنین، سویه‌های پرخطر HPV اغلب زگیل ایجاد نمی‌کنند. بنابراین پس از رابطۀ جنسی پرخطر، بهتر است برای بررسی به اورولوژیست مراجعه کنید.

جمع‌بندی

درمان زگیل تناسلی با پلاسما با هدف تخریب و برداشتن ضایعات قابل مشاهده انجام می‌شود.

مطالعات محدودی نشان داده‌اند که پلاسما می‌تواند در درمان زگیل‌های تناسلی و مقعدی مؤثر باشند؛ اما شواهد فعلی برای تعیین میزان موفقیت و عوارض این روش در تمام بیماران کافی نیستند.

لیزر، کرایوتراپی و الکتروسرجری به دلیل برخورداری از شواهد بالینی گسترده‌تر و جایگاه مشخص در راهنماهای درمانی، گزینه‌های علمی قابل‌اتکاتری هستند. بااین‌حال، هیچ روش واحدی برای همۀ بیماران بهترین انتخاب نیست.