پلاک پیرونی-مطب دکتر قاضی

پلاک پیرونی و رفع همه پرسش ها و ابهامات درباره آن

فهرست مطالب

پلاک پیرونی

پلاک پیرونی یک بیماری بافت همبند است که اولین بار در سال 1743 میلادی توسط آقای پیرونی مطرح شد .

پلاک پیرونی زایده ای است که درلایه رویی اجسام غاری یا به اصطلاح روی  اجسام داخلی آلت زیر پوست  تشکیل می گردد، این پلاک یک ضخیم شدگی التهابی است که همراه با تولید مازاد کلاژن و بافت همبند بوده و انعطاف آلت را کاهش می دهد ونهایتا  رسوب کلسیم همراه با فیبروز و سختی و سفت شدن آن ناحیه اتفاق می افتد در نتیجه می تواند به کج شدن آلت یا باریک شدگی آلت در آن ناحیه شبیه به ساعت شنی باشد معمولا فقط در حالت نعوظ آلت رویت می شود و باغث شود تا روابط جنسی بسیار سخت شده یاغیر ممکن گردد  .

احتمالا این بیماری در نتیجه آسیب های ریز عروقی مکرر آلت که منجر به نشت مواد التهابی از داخل آلت  میگردد ایجاد می شود . هرچند احتمال انتقال ارثی آن نیز مطرح است،  فرم مادرزادی آن نیز دیده شده و بعضی تحقیقات مطرح میکند که سطح کم هورمون تستوسترون (هورمون مردانه )  میتواند باعث آن شود.

پلاک پیرونی-مطب دکتر قاضی

شیوع پلاک پیرونی

شیوع دقیق این بیماری مشخص نیست به خاطر این که بعضی از مردان به علت احساس شرمساری هرگز به پزشک مراجعه نمی کنند اما بر اساس تحقیقات حاضر شیوع آن بین 3 تا 9 درصد بوده که عموما در دهه 50 عمر اتفاق می افتد .در یک مطالعه افرادی که در سنین پایین تر از سن 50 و سنین جوانی مراجعه میکنند عموما تعداد بیشتری پلاک داشته و معمولا مبتلا به دیابت می باشند .

بیماری های همراه

عموما دیابت ، فشارخون ، افزایش چربی خون ، بیماری های قلبی ، اختلالات نعوظ ، سیگار کشیدن و مصرف زیاد الکل با آن همراهی دارد هرچند نحوه ی تشکیل این پلاک ها هنوز به طور دقیق مشخص نیست.  

تظاهر بیماری

وقتی که این بیماری برای اولین بار خودش را نشان می دهد معمولا به صورت درد طی نعوظ و انحراف آلت ناتوانی جنسی ووجود  یک ضایعه پلاک مانند سفت در داخل آلت بروز می کند فاز التهابی آن معمولا طی 18 تا 24 ماه پایان یافته و به دنبال آن پلاک همراه بارسوب کلسیم وکج شدن آلت اتفاق می افتد .

در یک مطالعه نشان داده شده است که حدودا 50 درصد مردان گاه پلاک پیرونی همزمان به  شکل خفیف مبتلا هستند  .

پلاک پیرونی-مطب دکتر قاضی

طریقه معاینه و ویزیت

درمعاینه آلت ،طول آلت در سطح خلفی از قاعده تا نوک آن اندازه گیری می شود ، اندازه پلاک و میزان کجی آن در حالت نعوظ بررسی می شود و میزان انحراف آن می تواند توسط عکس هایی که بیمار در منزل در حالت نعوظ تهیه کرده است به پزشک ارائه شود .

این بیماری براساس شرح حال بیمار ومعاینه پزشک می باشد  ، سونو گرافی برای این بیماری به صورت روتین توصیه نمی گردد از آنجا که  وابسته به اپراتور بوده و خطای  تشخیصی در آن محتمل است . بعضا  سونوگرافی رنگی آلت برای ارزیابی اختلالات عروقی انجام می گردد .

تحقیقات نشان داده اند که این بیماری یک بیماری خود  محدود شونده است که ایتدا فاز فعال داشته ودر نهایت به مرحله بلوغ رسیده و پلاک  تشکیل می شود .

از آنجا که روند این بیماری   طولانی است و فاز های مختلف دارد ارزیابی دقیق اثربخشی داروها کمی مشکل می باشد .

 بیشتر درمان های دارویی شانس تشکیل  اسکار را کاهش داده و بنابراین طی فاز فعال  موثر می باشند

قبل از تصمیم برای جراحی یا تزریق داخل ضایعه  از مصرف داروها باید چندین ماه بگذرد تا بیماری به مرحله بلوغ یا خاتمه فاز فعال رسیده باشد ، از آنجاکه روش استاندارد و قطعی برای درمان آن هنوز مشخص نشده است توصیه می شود که ترکیبی از درمان خوراکی ، درمانهای داخل ضایعه همراه با تکنیک های جراحی کوچک برای بیماران باعلایم کم تا متوسط انجام گردد

در صورت بروز مشکلات روحی و روانی و افسردگی ارجاع به روان پزشک خود باعث تحلیف آسیب به بیماران می گردد .

درمان های غیر دارویی پلاک پیرونی

کشش :استفاده از کشش روی آلت  تکنیک جدیدی است که درحال بررسی است ، بررسی های جدید  نشان داده اند که این تکنیک باعث بهبود طول آلت و بهبود  بدشکلی و کجی آن شوند

دستگاه وکیوم : دستگاه های وکیوم نیز  از همین طریق  کمک کننده خواهند بود

 

داروهای خوراکی

داروهای مختلفی برای این بیماری از قدیم مانند  پاراآمینوبنزووات ، ویتامین E، کل شیسین ، کارلیتین ، تاموکسی فن و  پنتوکسی  فیلین  استفاده شده اند ، در آخرین تحقیقات نشان داده شده است که اثر این داروها در درمان این بیماری خیلی قابل توجه نیست و داروهایی مانند ویتامین E، کارنیتین ، تاموکسی فن ، کارلیتین و  پنتوکسی  فیلین دیگر در اروپا توصیه نمی شود .

پاراآمینوبنزووات ممکن است سایز وانحراف آلت را کاهش داده ، درد را تخفیف دهد و از روند و پیشرفت آن جلوگیری کند .

در حال حاضر فقط پاراآمینوبنزووات در انگلستان به عنوان درمان خوراکی این بیماری مجوز گرفته است .

پلاک پیرونی-مطب دکتر قاضی

درمان های موضعی

وراپامیل دارویی است که می تواند باعث بهبود کجی و کاهش اندازه پلاک در مصرف طولانی مدت  آن ( 9 ماه و بیشتر ) می باشد اما شواهد ی بر اینکه آیا این دارو می تواند از طریق پوست جذب شده و به لایه های داخلی آلت نفوذ پیدا کند وجود ندارد . 

درمان های داخل ضایعه

داروهای مختلفی مانند وراپامیل ، اینتر فرون ها و کلاژناز ها  استفاده شده اند در مورد اثربخشی هرکدام از آن ها شواهد بسیار قوی وجود ندارد، اما طی تحقیقات یک سری بهبودها در درد ،اندازه آلت و کجی آن وجود دارد . داروهای کورتون ها یا همان استروئید ها بهتراست که پرهیز شوند از آنجا که تحقیقات نشان داده اند که این داروها میتوانند باعث افزایش التهاب در آن ناحیه گردند .

جراحی پلاک پیرونی

بهتر است قبل ازجراحی  بیماران  دقیق انتخاب شده و درمورد انتظارات آنها و میزان بهبود آن ها بعد از جراحی با بیمار صحبت شود و توضیحات کافی در اختیار وی قرار گیرد هدف و خطرات جراحی ( خطر کوتاه شدن طول آلت ، خطر برگشت کجی آلت ، احتمال لمس گره ها و بخیه ها توسط پوست دست بعد ازعمل جراحی )  به بیمار به طور صریح و واضح توضیح داده شود .

جراحی زمانی انجام میشود که بیماری وارد فاز ثابت شده (حداقل به مدت 3 ماه  ) و بعضا توصیه می شود حداقل 6 تا 12 ماه بعد از شروع بیماری انجام گردد .

تکنیک های متفاوت جراحی پلاک پیرونی 

  • درمان های شاک ویو: درمورد اثربخشی این نوع درمان تحقیقات کافی نیست هرچند که این درمان آسیب قابل توجهی به بیمار نخواهد رساند لذا تحقیقات گوناگون در سرتاسر دنیا در حال انجام است و بیمارانی که خود به انتخاب دوست دارند که این روش درمانی را انتخاب می کنند می توانند که ارجاع شوند .
  • درمان های جراحی : این نوع درمان برای بیمارانی به کاربرده می شود که عوارض این بیماری زندگی آنها را به شدت متاثر کرده و درمانهای دارویی موثر نبوده است این جور درمان ها لازم است 12 تا 18 ماه پس از شروع  بیماری به تعویق بیوفتند از آنجاکه بعد از آن تغییرات در اندازه پلاک و کجی بیشتر آلت غیر محتمل است .

درمان جراحی به صورت قطعی  روی پلاک تاثیر دارد و در فرم های مادرزادی این بیماری در هر سنی از دوران کودکی انجام می شود روش های مختلف آن شامل :

  • روش اول ( حذف لایه آلبوؤینه آلت ) :  روشی است که در آن  قسمتی از بافت  سمت مقابل پلاک پیرونی در به اصطلاح لایه تونیکاآلبوژینه آلت بریده و حذف می گردد و سپس دو لبه قسمت حذف شده به هم بخیه می شود  در این روش معمولا طول آلت مقداری کوتاه شده و این روش در بیمارانی کاربرد دارد که از نظر نعوط نرمال بوده و کجی آلت در آن ها کمتر از 60درجه می باشد .
  • روش دوم ( روش تازدن ویا چین دادن لایه تونیکا ): که در این روش به جای بریدن و حذف کردن در این روش   از تا زدن لایه زیر پوستی آلت یاهمان تونیکا استفاده می شود  که این روش نیز منجر به کاهش طول آلت خواهد شد.
  • روش سوم ( حذف پلاک و استفاده از گرافت ) : این روش در مواردی استفاده می شود که  کجی آلت بیشتر از 60 درجه باشد .
  • روش چهارم ( حذف  پلاک و استفاده از پروتز آلت ) : این روش در مواردی که کجی آلت بیشتر از 60درجه بوده و هم زمان ناتوانی جنسی نیز وجود دارد  بهترین گزینه حذف پلاک و استفاده از پروتز به صورت هم زمان می باشد .
  • روش پنجم (استفاده از لیزر دی اکسید کربن ) : در بعضی از پلاک ها برای  کاهش ضخامت پلاک می توان از این روش طی جراحی استفاده نمود .

پیش آگهی

پلاک پیرونی به ندرت  به صورت کامل برطرف می شود ، تحقیقات نشان داده است که حدود 13 درصداز بیماران طی گدشت زمان ، تخفیف یا بهبود کامل درد را تجربه میکنند . نصفی از بیماران دچار بیماری پیش رونده شده و نیم دیگر وضعیت ثابتی دارند علایم پایدار می ماند . علایم ممکن است از یک پلاک بدون درد ثابت تا یک نعوظ درد ناک همراه با کجی  که منجر به پرهیز بیمار از داشتن رابطه جنسی  میشود متغیر باشد . ازآنجاکه شواهد تاثیر درمان طولانی مدت  ناکافی است تاثیر روش های مختلف درمانی روی پیش آگهی  این بیماری به خوبی شناخته نشده است .

1 1 رای
امتیاز مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 دیدگاه ها
بازخورد داخلی
دیدن همه دیدگاه ها
0
فکر شما را دوست دارم ، لطفا نظر دهیدx